Secundao heeft geen zin

Het is zondag 15 april. De dag dat Zeevogels 2 Schagen ontvangt. De dag dat Wallie nog steeds niet zijn vaatje heeft geleverd. En de dag van verschrikkelijk lelijk voetbal. Zeevogels 2 verloor met 1-3. Opvallend detail: men speelde tegen de hekkensluiter die het wel even zou oprollen. Helaas.

‘Deze gasten kunnen toch helemaal niks?’ hoor ik een omgetoverde Caribische god vragen. Hij is lang weg geweest. Iedereen knikt lachend. ‘Deze gasten kunnen echt niks.’ Maar toch verloor Secundao. Dat neemt trouwens niet weg dat de visie op de tegenstander is veranderd. Nee. Deze gasten zijn en blijven heel beperkt. Het probleem vandaag was de lust. De zin om te scoren, de zin om te voetballen. Er viel weinig te genieten op het A-veld. Op een momentje na. Eerlijk is eerlijk. Een steekpass van Heuvelinho op René Baltus, diep in de eerste helft. De spits nam de bal een keer mee en schoot van buiten de zestien over de keeper. 1-2.

In de rust werden de toeschouwers verwend met een spel ‘latje trap’. Ze werden warm gemaakt. Er werd geklapt en gezongen. Fransie Duits, Jannes, noem het maar op. Henk Dekker senior tegen Vali. Laat ik uit respect maar niet zeggen wie er won. Maar dat het publiek er warm van werd, moge duidelijk zijn. Toen de spelers het veld op kwamen, ging de aanhang de kantine in. Logisch. De pret was immers voorbij en beter zou het niet worden.

Zeevogels straalde weinig uit. Pas toen Mooie (Mario) erin kwam, steeg het charismatisch vermogen enkele tellen. Het mannelijke Fanplastik-model liet menig vrouw glimlachen. Maar daar bleef het ook bij. Het was geen voetbalzondag. En dat werd het ook niet. Sterker nog: het sloeg gewoon helemaal nergens op. Coach Jon de Waard noemde het ontbreken van de druk het probleem. Daar kan de kortharige trainer weleens gelijk in hebben. Volgens Henk Dekker Junior lag aan zijn vader (met blauwe jas). ‘Zeevogels 2 speelt slecht als hij langs de kant staat. Vorige keer bij Ado’20. Nu hier.’ Een uitspraak voor het rijk der fabelen.

In de kleedkamer verdampte het verloren gevoel en maakte het plaats voor omhoog getrokken mondhoeken. De vorige Man Of The Match – René Baltus – schonk de selectie een Heineken vaatje. Deze alcoholische versnapering werd met luid applaus ontvangen.

Over twee weken neemt Robi een cultureel geschenk mee met een Syrisch randje. Hij werd logischerwijs uitgekozen tot MOTH. Hij pakte relatief gezien de meeste ballen af. Wij kunnen niet wachten op zijn buitenlandse inbreng. Wordt vervolgd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *